به گزارش شهرآرانیوز، ابراهیم امینی متولد سال ۱۳۶۱ در اهواز است و تحصیلات آکادمیک خود را در رشته کارگردانی در دانشگاه تربیت مدرس تهران به پایان رسانده است؛ دورهای که زمینههای نظری و عملی کار سینمایی او را تقویت کرد.
فعالیت حرفهای امینی در سینما با فیلمنامهنویسی و همکاری حرفهای در پروژههای شاخص آغاز شد. او بهویژه بهعنوان یکی از نویسندگان مهمِ آثار کارگردان محمدحسین مهدویان شناخته شده است، جایی که در نگارش فیلمنامه و داستانپردازی مشارکت داشته و به تثبیت سبک دراماتیک و واقعگرا در آثار معاصر کمک کرده است.
امینی در مقام فیلمنامهنویس در فیلمهای متعددی نقش داشته که برخی از آنها در جشنواره فجر نیز نمایش داده شدهاند. علاوه بر همکاریهای موفقش، او با گسترش فعالیتهایش به حوزه کارگردانی نیز قدم گذاشته است و با فیلم سقف در جشنواره فجر سال جاری حضور دارد.
ابراهیم امینی در دهه اخیر بهعنوان یکی از فیلمنامهنویسان پرکار سینمای ایران شناخته میشود؛ فیلمسازی که نامش در کنار برخی از آثار شاخص و پربحث سینمای ایران در جشنواره فیلم فجر ثبت شده است. حضور مستمر او در پروژههایی با مضمونهای تاریخی، اجتماعی و انسانی، باعث شده است کارنامهاش بهتدریج شکل یک مسیر حرفهای منسجم را به خود بگیرد.
یکی از نخستین تجربههای جدی امینی در این مسیر، مشارکت در نگارش فیلمنامه فیلم «ماجرای نیمروز: ماجراهای ظهر» بود؛ اثری در ژانر درام تاریخی که در سیوپنجمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و بهواسطه پرداخت به یک مقطع حساس تاریخی، توجه رسانهها و منتقدان را به خود جلب کرد. این فیلم در کنار دیگر آثار همنسل خود، بخشی از جریان بازگشت سینمای ایران به روایتهای تاریخی با ساختار دراماتیک را نمایندگی میکرد.
در ادامه این مسیر، فیلم «لاتاری» با فیلمنامهای از امینی در سیوششمین جشنواره فیلم فجر حضور یافت. این فیلم با تمرکز بر مسائل اجتماعی، مهاجرت و مناسبات جوانان در جامعه معاصر، توانست با مخاطبان گستردهتری ارتباط برقرار کند و نام امینی را بیش از پیش بهعنوان فیلمنامهنویسی فعال در سینمای بدنه مطرح سازد. «لاتاری» از جمله آثاری بود که بحثهای اجتماعی پیرامون آن، فراتر از فضای جشنواره ادامه یافت.
امینی همچنین در نگارش فیلمنامه فیلم «مرد بازنده» نقش داشت؛ فیلمی در ژانر درام اجتماعی که در چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر اکران شد. این اثر با تمرکز بر بحرانهای فردی و اخلاقی در بستر جامعه، بار دیگر علاقه امینی به روایت موقعیتهای پیچیده انسانی را نشان داد و جایگاه او را در میان نویسندگان سینمای اجتماعی تثبیت کرد.
از دیگر آثار مهم در کارنامه فیلمنامهنویسی او، فیلم «موقعیت مهدی» به کارگردانی هادی حجازیفر است؛ زندگینامهای در قالب درام جنگی که در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و با استقبال منتقدان و هیأت داوران همراه شد. این فیلم موفق شد چندین نامزدی و جایزه را از آن خود کند و نقش امینی در شکلگیری روایت دراماتیک آن، یکی از نقاط قوت اثر ارزیابی شد.
مجموعه این آثار نشان میدهد ابراهیم امینی طی سالهای اخیر، حضوری مستمر و اثرگذار در جشنواره فیلم فجر داشته و بهعنوان فیلمنامهنویسی که توانایی پرداخت روایتهای اجتماعی، تاریخی و انسانی را دارد، جایگاهی قابل توجه در سینمای ایران به دست آورده است.
بر اساس فهرست فیلمهای راهیافته به چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر، اثر جدید ابراهیم امینی با عنوان «سقف» در بخش ملی این رویداد به نمایش درمیآید و در میان ۳۳ فیلم بخش رقابتی جای گرفته است.
اطلاعات اولیه منتشرشده از سقف نشان میدهد این فیلم با محوریت موضوعات اجتماعی و موقعیتهای بحرانزا ساخته شده و در دوران معاصر ترتیب یافته است؛ روایتهایی که به بازتاب تجربههای جمعی و تأثیرات معاصر در سطح جامعه میپردازد.
بازیگرانی شناختهشده، چون سام درخشانی، فریبا نادری، بیژن بنفشهخواه و گیتی قاسمی در سقف حضور دارند که از چهرههای شناختهشده سینما و تلویزیون ایران هستند.
لازم به ذکر است این فیلم پیشتر با نام موقت «مهمان ناخوانده» شناخته میشد و در روند تولید تا مرحله نهایی انتخاب فهرست جشنواره نامش به سقف تغییر کرده است.
سال گذشته ابراهیم امینی با فیلم چشم بادومی نخستین تجربه خود را در مقام کارگردان بلند سینمایی به جشنواره فیلم فجر آورد؛ فیلمی اجتماعی که به مسائل نسل جوان، فرهنگ و تأثیر رسانهها میپردازد. چشم بادومی بر محور داستانی درباره نوجوانی است که با فرهنگ پاپ کرهای در تعارض با ساختارهای اجتماعی روبهرو میشود و تلاش میکند هویت فرهنگی و اجتماعی خود را بازتعریف کند.
این فیلم با بازی بازیگران شناختهشدهای همچون ساره بیات و مهدی هاشمی توانست توجه رسانهها و منتقدان را به خود جلب کند و بحثهای جدی درباره تعامل میان نسلها و تأثیرات فرهنگ جهانی بر جامعه ایرانی به راه بیندازد.
بررسی کارنامه ابراهیم امینی نشان میدهد که او در طول سالها تلاش داشته است روایتهای انسانی – اجتماعی را در قلب آثار خود قرار دهد؛ روایتی که نه تنها به وقایع تاریخی یا سیاسی میپردازد، بلکه انسانهای عادی و پیچیدگیهای درونی جامعه را نیز بازتاب میدهد.
در آثار فیلمنامهای خود، او اغلب به ساختارهای دراماتیک مبتنی بر تعارضات اجتماعی و انسانی توجه دارد، از جنگ و تاریخ تا تجربههای روزمره و معاصر. ورود او به حوزه کارگردانی نیز با انتخاب موضوعاتی که در مرکز تجربههای اجتماعی امروز قرار دارند همراه بوده است؛ از چشم بادومی تا سقف که تلاش دارد تعادل میان روایت سینمایی و دغدغههای جمعی را حفظ کند.
با توجه به این مسیر، میتوان گفت که امینی به عنوان یک فیلمساز در تلاش برای گسترش زبان روایتگری اجتماعی در سینمای ایران است و آثارش، فارغ از نتایج جشنواره، نشاندهنده تلاش برای ارائه تصویری انسانی و قابل تأمل از جامعه است.
ابراهیم امینی با رزومهای چشمگیر در فیلمنامهنویسی آثار برجسته و حالا در مقام کارگردان، در جشنواره فیلم فجر ۱۴۰۴ با سقف حضور دارد. این حضور نه تنها ادامه مسیر حرفهای او را نشان میدهد، بلکه نمایانگر تمایل او به روایتهای اجتماعی – انسانی است. مسیر امینی از فیلمنامهنویسی تا کارگردانی مستقل، نمودِ تلاش سینمای ایران برای بازتاب دغدغههای جامعه از طریق زبان سینماست.